بالاترين درجات بشمار ميرود لكن چون ممكن بمرتبه واجب نخواهد رسيد اين است كه هر قدر مقامش بالا رود باز قابل صعود بمرتبه بالاترى است ؛ و شايد همين باشد سرّ اينكه ما مأموريم در نماز و غير نماز بروح مباركش سلام و درود بفرستيم و از خدا بخواهيم كه درجه او را بلند گرداند اگر چه توجيه شده كه فايده صلوات عايد خودمان مىشود زيرا كه به آن اندازه‌اى كه براى ممكن ممكن باشد صعود نمايد نسبت بحضرتش محقق گرديده زيرا كه درجه و مقام آن بزرگوار بمقام ( قاب قوسين ) رسيده لكن چون رحمت الهى غير متناهى و نيز علو مقام بشر محدود نيست به حدى كه تجاوز از آن ممكن نباشد اين است كه هر قدر مقام انسان بالا رود باز موفقيت براى بالاترى دارد كه مشمول رحمت غير متناهى الهى گردد پس كلام را بظاهرش گذاريم اولى به نظر ميآيد . وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ و عيسى بن مريم را صاحب معجزات ظاهر گردانيديم مثل زنده كردن مرده و شفا دادن كور مادرزاد و نزول مائده سماوى و غير اينها و او را برگزيديم و مؤيد گردانديم بروح القدس آن روح قدسى كه پاك و پاكيزه بوده از قذارات بشرى و بتوسط جبرئيل نفخه دميده شد در مريم و نظر بعلو مقام اوست كه روح مباركش را نسبت به خودش ميدهد و عيسى بن مريم ( ع ) در جاى ديگر بروح اللَّه معرفى مينمايد و چون خداوند اجلّ از آنست كه داراى روح باشد چه جاى اينكه روح بشر گردد البته اين نسبت باعتبار شدت قرب و منزلت وى است نزد خالق متعال . ممكن است در اينجا سؤالى پيش آيد كه تخصيص دادن حضرت عيسى ( ع ) را ببينات با اينكه اظهار معجزات و كرامات از تمام پيمبران ظاهر گرديده اگر نگوئيم معجزات حضرت موسى ( ع ) زيادتر بوده حتما كمتر از كرامات آن حضرت نبوده پس اين تخصيص براى چيست مفسرين در پاسخ گويند چون يهوديها نسبت زنا ميدادند بمريم صديقه ( س ) لذا براى رفع تهمت آن معصومه از بين پيمبران عيسى ( ع ) را مخصوص گردانيد به اينكه هم صاحب معجزات ظاهر و هم داراى روح قدسى الهى است از طرف حق تعالى بوى افاضه گرديده بود .